· Tlenek siarki SO2 – zasadniczym źródłem są wszystkie procesy spalania (paliw, węgiel kamienny, brunatny, ropa naftowa) zanieczyszczenie jest w każdym przypadku inne, zależy to od zawartości zanieczyszczenia siarką w każdym z wyżej wymienionych paliw. Emisja dwutlenku siarki może być jednak redukowana poprzez odsiarczanie spalin poprzez różne sposoby. Dwutlenek siarki jest gazem łatwo rozpuszczalnym w wodzie i z tego wynika jego uciążliwość. Tlenek siarki w połączeniu z wodą tworzy kwas siarkawy ( związek nietrwały), który z kolei w połączeniu z tlenem tworzy groźny kwas siarkowy ( związek trwały) i jest substancją bardzo agresywną powodującą szereg negatywnych konsekwencji.
· Tlenki azotu NOx – to co wspomniane jest wyżej dotyczy również tlenku azotu, one też się łatwo rozpuszczają w wodzie no i też powstaje w wyniku reakcji produkt finalny, którym może być kwas azotowy. I jeżeli to wszystko rozpuści się w wodzie atmosferycznej może doprowadzić do powstania tzw. kwaśnego strumienia. Ów kwaśny strumień polega na przenoszeniu zanieczyszczeń rozpuszczonych w wodzie na bardzo duże odległości. Konsekwencje substancji zakwaszających: degradacja gleby, niszczenie lasów, niszczenie konstrukcji stalowych ( rdzewienie), niszczenie budynków, negatywny wpływ na zdrowotność człowieka. Tlenki azotu powstają w reakcji z azotem atmosferycznym i to powoduje, że o wiele trudniej jest eliminować te zanieczyszczenia, aczkolwiek jest to możliwe. W każdym razie o ile w ciągu ostatnich kilkunastu lat emisja dwutlenku siarki sukcesywnie maleje, bardzo szybki spadek nastąpił w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych, po części było to związane z likwidacją uciążliwych dla środowiska zakładów, po części ze zmianą technologii, chociażby w elektrowniach, to zanieczyszczenie tlenkami azotu utrzymuje się w mniej więcej na podobnym poziomie (z tym o wiele trudniej walczyć). Wyróżniamy jeżeli chodzi o zanieczyszczenia powietrza drobne emisje rozproszone czyli liczne drobne źródła zanieczyszczeń i emisje skoncentrowane. Przykładem takich wielkich emisji są chociażby elektrownie, natomiast drobna emisja to paleniska domowe czy motoryzacja. Łatwiej eliminować zanieczyszczenia z tej wielkiej emisji skoncentrowanej. Niż z tej emisji drobnej. Natomiast w określonych sytuacjach ta drobna emisja potrafi też być odpowiedzialna za silne zanieczyszczenia, ponieważ te zanieczyszczenia z niej pochodzące mogą się w atmosferze koncentrować.
· Siarkowodór H2S – powstaje przede wszystkim przy różnych procesach chemicznych i jest gazem trującym w większym stężeniu.
· Metan CH4 – jest związkiem powstającym przy beztlenowym rozkładzie materii organicznej (czyli przede wszystkim pod powierzchnią wody). Metan ma właściwości wybuchowe (metan wybucha w kopalniach). Metan występuje w pokładach w okolicach Rybnika i w Zagłębiu Wałbrzyskim. Metan wydostaje się do środowiska z różnych terenów podmokłych ( w niektórych rejonach ziemi człowiek sam przyczynia się do powstawania metanu, są to np. pola ryżowe). Metan powstaje w przewodach pokarmowych zwierząt roślinożernych.
· Tlenek węgla CO – jest gazem który w odróżnieniu od tych gazów lasotwórczych nie rozpuszcza się w wodzie, jest cięższy od powietrza i ma właściwości duszące. (przypadki zatrucia czadem – który powstaje w procesie spalania węgla, przy niedostatecznym dostępie tlenu). Źródłem Tlenku węgla NIE SĄ ELEKTROWNIE!!! Tlenek węgla powstaje przede wszystkim tam, gdzie spalanie następuje szybko i gdzie tego tlenu może być za mało. Głównym źródłem zanieczyszczenia tlenkiem węgla jest motoryzacja, a ponieważ ilość samochodów na świecie wzrasta, to i zanieczyszczenia tlenkiem węgla wzrasta i przede wszystkim tam gdzie mamy najwięcej samochodów, czyli w wielkich aglomeracjach miejskich (w Warszawie zanieczyszczenia tlenkiem węgla podczas szczytu dziesięciokrotnie przewyższa dopuszczalne stężenie); (we Wrocławiu na ścianie Instytutu Ochrony Środowiska jest tablica pokazująca poziom zanieczyszczenia gazami).
· Węglowodory aromatyczne (pierścieniowe) powstają w procesach spalania paliw ( motoryzacja, procesy przemysłowe) a ich szkodliwość wyraża się w przede wszystkim w rakotwórczym działaniu, niektóre z nich potrafią rozpuszczać się w wodzie ( w Świeradowie zamknięto jedno ze źródeł mineralnych, ponieważ stwierdzono występowanie w nim węglowodorów aromatycznych).
· Dwutlenek węgla – nie wiadomo czy jest zanieczyszczeniem, czy nie. Z jednej strony przy spalaniu każdego paliwa nawet gazu ziemnego, który uważany jest za paliwo najczystsze ekologicznie, dlatego, że w ogóle nie jest zanieczyszczony siarką, ale przy jego spalaniu powstaje dwutlenek węgla. Dwutlenek węgla powstaje również przy spalaniu wszystkich paliw kopalnych. Z drugiej strony jest to naturalny składnik powietrza atmosfery, będący budulcem dla tkanek roślinnych, które w procesie fotosyntezy wiążą węgiel z atmosfery. Natomiast o jego szkodliwości mówi się głównie w kontekście tzw. efektu cieplarnianego.
Efekt cieplarniany jest zjawiskiem naturalnym. Do Ziemi cały czas w ciągu dnia docierają promienie słoneczne niosące potężne ilości energii i jest to promieniowanie krótkofalowe, przede wszystkim ultrafioletowe, które przebija atmosferę dochodząc do powierzchni Ziemi. Ta energia słoneczna powoduje ogrzewanie powierzchni Ziemi, z której wtórnie jest wypromieniowana w postaci promieniowania długofalowego podczerwonego i to promieniowanie podczerwone jest zatrzymywane w atmosferze przez tzw. gazy cieplarniane. Powietrze praktycznie w ogóle nie wyłapuje energii słonecznej i ogrzewa się bezpośrednio od promieniowania słonecznego, dlatego temperaturę powietrza zawsze mierzymy w cieniu. I dlatego powtórne promieniowanie długofalowe Ziemi jest zatrzymywane w atmosferze, ogrzewa tę przypowierzchniową warstwę atmosfery i to zatrzymywanie wtórnego promieniowania Ziemi w atmosferze jest nazywane efektem cieplarnianym. Ten efekt cieplarniany powoduje, że na Ziemi panują takie temperatury jak panują a nie – 20 stopni tak jak na przykład na Marsie. To dzięki efektowi cieplarnianemu na Ziemi życie biologiczne w ogóle mogło powstać.
Istnieją teorie, że człowiek zanieczyszczając atmosferę, zwiększając w niej zawartość owych gazów cieplarnianych ( dwutlenek węgla, metan, para wodna) ów efekt potęguje. Para wodna występująca w atmosferze powoduje jej ogrzewanie, ponieważ woda w atmosferze zatrzymuje tę wypromieniowywaną energię z Ziemi, która jest w tym momencie utrzymywana w przypowierzchniowej warstwie atmosfery. Nie ma dowodów na to, że działalno człowieka efekt cieplarniany potęguje.
Klimat na Ziemi ociepla się ( temperatura powietrza wzrasta). Od XVI do XIX wieku trwała mała epoka lodowa ( klimat na Ziemi ochładzał się). Od schyłku epoki lodowej klimat znów zaczął się ocieplać.